40Nour

 PowerShell تقریبا همان Command Prompt (خودمان) است با کمی تفاوت فراوان!

 شاید این ساده ترین تعریفی باشد که می توان در مورد PowerShell بیان کرد. در این مقاله ممکن است با تعاریف پیچیده ای روبرو شویم پس بهتر است برای این که توضیحات این مقاله را بهتر درک کنیم باهم کارهای ساده زیر را انجام می دهیم:

1-     از صفحه کلید دکمه های Win+R را فشار دهید تا پنجره Run باز شود.

2-     عبارت CMD را تایپ Enter کنید!

مرجع سایت هیوا شبکه

آموزش دستور Ping

دستور Ping چیست ؟

Ping یکی از ابزارهای کاربردی در تست و خطایابی شبکه های کامپیوتری است. به کمک دستور Ping می توانیم اطلاعات مهمی در مورد کامپیوتر ها و هر آنچه که در شبکه IP می گیرد بدست آوریم. با استفاده از دستور Ping می توان به اطلاعات مهمی در مورد اتصال یا عدم اتصال کلاینت به شبکه ، نام کامپیوتر یا همان Computer Name کلاینت ها، نوع سیستم عامل ، IP های ورژن 4 و ورژن 6 ، وجود Noise در شبکه ، وجود یک سیستم امنیتی مانند فایروال ، اتصال یا عدم اتصال به اینترنت و اطلاعاتی از این قبیل دست یافت. سادگی استفاده از دستور Ping و اطلاعات ارزشمندی که در اختیار مان می گذارد باعث شده که این دستور به یکی از محبوبترین و کاربردی ترین ابرازهای شبکه تبدیل شود. ما نیز در گروه آموزشی هیوا شبکه تصمیم گرفتیم تا به پاس قدردانی از این دستور محبوب، نهمین آموزش دستورات خط فرمان CMD را به دستور Ping اختصاص دهیم .

ساده ترین حالت استفاده دستور Ping ،Ping کردن یک node در شبکه بدون استفاده از سوئیچ های دیگر دستور Ping است . یک node می تواند یک کامپیوتر باشد، یا یک روتر، یک وبسایت، یا پریتنری که قابلیت IP گرفتن داشته باشد و یا ...

برای Ping کردن یک node باید IP یا نام آن node را بدانید. این نام  Domain Name و یا NetBIOS Name می باشد . در تصویر زیر یک کامپیوتر که NetBIOS Name آن MyHiva و IP آن 192.168.1.117 است با هر دو روش Ping شده است:

ping 192.168.1.117

ping myHiva

مرجع : سایت شبکه هیوا

آموزش دستور ipconfig

کسانی که در حوزه شبکه فعالیت می کنند حتما با فرمان ipconfig آشنایی دارند. با استفاده از فرمان ipconfig می توانید تنظیمات IP مربوط به کارت های شبکه خود را مشاهده کنید و در آن ها تغییراتی ایجاد کنید. به عنوان مثال می توانید:

IP و شناسه MAC کارت های شبکه خود را ببینید.

از DHCP در خواست IP جدید کنید.

خود را از قید DHCP رها کنید و به صورت دستی یا اتوماتیک به کارت شبکه هایتان IP بدهید.

DNS Cache خود را خالی یا Refresh کنید.

و...

برای شروع ابتدا فرمان ipconfig را بدون هیچ گزینه ای در CMD تایپ کنید.

همان طور که در تصویر زیر مشاهده می کنید اطلاعاتی از قبیل IP ، Subnet Mask ، و Default Gateway هر کارت شبکه را جداگانه نشان می دهد. مثلا لپ تاپ های کنونی اغلب دارای دو کارت شبکه اند (Wireless & Ethernet) در تصویر زیر می بینید که کارت شبکه Wireless دارای  IP است ولی کارت شبکه Ethernet هیچ IP ای ندارد. این بدین معنی است که کارت شبکه Ethernet اکنون در حال استفاده نیست ( با کابل به شبکه متصل نیست و IP استاتیک نیز ندارد)

آموزش کامل دستور Net Time

امروز قصد داریم یک فرمان کوتاه و جالب از سری فرمان های Net را به شما دوستان و علاقه مندان به شبکه و دستورات خط فرمان آموزش دهیم.

 دستور Net Time

با استفاده از این دستور می توانید ساعت و تاریخ کامپیوتر ها و Domain های دیگر را ببینید و در صورتی که نیاز داشته باشید ساعت و تاریخ کامپیوترتان را با آن Domain یا کامپیوتر تنظیم کنید.

مرجع : گروه آموزشی هیوا شبکه

در این آموزش قصد داریم دستور Tracert را با هم بررسی کنیم. همان طور که از نام Tracert پیداست، کار آن ردیابی کردن مسیر است. دستور Tracert یکی از دستورات خیلی مفید خط فرمان است که به کمک آن می توانیم از مسیری که بسته های ما در شبکه طی می کنند تا به مقصد برسند اطلاعات خوبی کسب کنیم.

دو سناریوی زیر می تواند کاربرد دستور Tracert را روشن تر کند :

سناریو اول :

در نظر بگیرید وقتی وب سایتی مانند Hiva-Network.com را باز می کنید این درخواست چه مسیری را طی می کند تا به Hiva-Network.com برسد ؟

سناریو دوم :

حالتی را در نظر بگیرید که مدیر شبکه اینترانت شرکتی هستید که دارای چند شعبه در شهرهای مختلف است و در حال حاضر ارتباط با یک یا چند بخش دچار اختلال شده است. ممکن است این مشکل علل مختلفی داشته باشد مثلا یک یا چند روتر از کار افتاده باشند یا مسیر ارتباطی بین روتر ها دچار اختلال شده باشد. با این حساب چطور محدوده مشکل پیش آمده را تعیین کنیم؟

دستور Tracert پاسخی به این سوالات است. اما پیش از شروع کار دستور Tracert بهتر است کمی در مورد نحوه عملکرد این ابزار بیشتر بدانیم :

Tracert با ارسال بسته های ICMP با TTL های متفاوت مسیر را مشخص می کند. بسته ها در مسیر ارسالی با گذر از هر روتر حداقل یکی از TTL های آن ها کاسته می شود. به بیان دیگر هر بسته برای عبور از هر روتر باید حداقل یک TTL عوارض بپردازند تا بتوانند عبور کنند. در این صورت با درصد بالایی هر TTL یک هاپ محسوب می شود. ( در صورتی که پردازش هر Packet در روتر بیش از یک ثانیه طول بکشد به ازای هر ثانیه TTL بیشتری از Packet کم می شود ) زمانی که TTL بسته به صفر می رسد، روتر باید یک بسته ICMP Time Exceeded Message را به کامپیوتر مبدا برگرداند.

دستور Tracert با فرستادن اولین بسته با TTL=1 ، اولین هاپ را مشخص می کند و هر بار به مقدار TTL یکی اضافه می کند تا هاپ های بعدی را مشخص کند. این فرایند تا زمانی انجام می شود که مقدار TTL به حداکثر مجاز خودش برسد یا اینکه به مقصد برسیم. پس Tracert از بسته های ICMP Time Exceeded Message ای که روتر ها به مبدا می فرستند برای تعیین مسیر استفاده می کند. البته بعضی از روترها هم هستند که بسته هایی را که TTL آن ها به پایان رسیده به طور ناجوانمردانه ای دور می اندازند و بسته ICMP Time Exceeded Message را به مبدا نمی فرستند بنابراین توسط Tracert قابل شناسایی نیستند.

مرجع : گروه آموزشی هیوا شبکه

در این آموزش می خواهیم دستور Shutdown را به طور کامل به شما دوستان و علاقه مندان به شبکه آموزش دهیم. امیدواریم تا پایان این آموزش همراه ما باشید.

همانطور که از نام دستور Shutdown پیداست ، این دستور برای خاموش کامپیوتر استفاده می شود. خاموش کردن یک کامپیوتر حالت های متفاوتی دارد مانند Restart ، Hibernate ، Log off ، خاموش کردن پس از یک بازه زمانی خاص، خاموش کردن سریع و ... که این حالت های مختلف به کمک سوئیچ های دستور Shutdown عملی می شود.

کار با دستور Shutdown

 برای شروع CMD را باز کنید و دستور Shutdown را در آن تایپ و Enter کنید. اگر تا بحال از این دستور استفاده نکرده اید باید بدانید که با این کار کامپیوتر شما خاموش نمی شود و جای نگرانی نیست ! بلکه فقط Help این دستور که در 2 بخش است به شما نمایش داده می شود. مانند تصویر زیر:

در بخش اول که به رنگ زرد است، تمامی سوئیچ های دستور Shutdown و توضیحات آن ها را می بینید.

مرجع : هیوا شبکه

مایکروسافت ابزار command line را هرچند به آهستگی اما مداوم در کنار ویندوز به تکامل رسانده است، ولی از آنجا‌ که این ابزار یک ابزار مبتنی بر Text و اولیه است که تقریبا در سیستم عامل‌های مدرن دوره آن به سر آمده است، این امر بی‌دلیل نیست. هنوز فرامینی در این ابزار هست که در بسیاری از موارد به شدت کاربردی هستند و هر کاربر ویندوز باید با آن‌ها آشنا باشد.

یشتر کاربران ویندوز، شاید هیچ‌گاه در ‌دوران استفاده از این سیستم عامل به cmd یا‌‌ همان Command Line رجوع نکنند؛ اما این ابزار فرامینی‌ دارد که هنوز در دل ویندوز به کار می‌آیند و حتی ویندوز ۸ نیز شماری فرامین و ابزار جدید را به cmd افزوده است.

آیا سیستم شما به تازگی از حد معمول کند‌تر شده است؟ نیازی به این نیست که دست در جیب خود کنید و برای خرید‌ یک RAM اضافی راهی بازار شوید. بهتر است نخست با این نرم‌افزار رایگان کاربردی، ‌فضای سیستم خود را پاک کرده و نتیجه آن را در آزاد‌سازی حافظه و بهبود سرعت سیستم تجربه کنید.

یکی از مهم‌ترین دلایل کندی سرعت سیستم پس از ‌مدت زمانی معین از عمر آن، وجود صد‌ها و شاید بیشتر از آن فایل تکراری مشابه است که به مرور زمان ضمن اشغال حافظه، منجر به کندی سرعت سیستم در اثر فشار بر هارد دیسک می‌شود.

منبع : سایت تابناک

همانطور که می دانیم در ویندوز 7 کاربر administrator به صورت پیش فرض غیر فعال است و شما با کاربری با

مجوزهای admin به صورت پیش فرض به ویندوز log on می شوید .این موضوع راه اندازی شبکه ها با ویندوز 7 را با

مشکل روبه رو خواهد کرد . به منظور فعال کردن کاربر admin بایستی مراحل زبر را دنبال کنیم:

1 - در منوی run ، دستور secpol.msc را اجرا می کنیم تا پنجره local security policy ظاهر شود

2- در لیست کشویی سمت چپ پنجره عبارت local policies را انتخاب کرده تا زیر منوی آن نمایش داده شود

3- از زیر منوی نمایش داده شده عبارت security options را انتخاب می کنیم تا لیست تنظیمات آن در سمت

راست پنجره نمایش داده شود

4- عبارت accounts:administrator account status را انتخاب کرده و از آن properties می

گیریم

5- در پنجره نمایش داده شده در tab اول که local security setting می باشد وضعیت admin را

disabled به enabled تغییر می دهیم

6 - با log off کردن ویندوز خواهیم دید که کاربر admin به لیست کاربران اضافه شده است و شما می توانید با

Admin log on شوید.

روش های دوم و سوم را در ادامه مشاهده کنید.

به گزارش «تابناک» شاید بسیاری از کاربران تجربه نصب ویندوز از روی حافظه جانبی را نداشته باشند. اما مزایای این روش برای نصب سیستم عامل از جمله سرعت بالا، اطمینان از کامل شدن فرایند نصب – پرهیز از مشکلات CD– و همچنین قابلیت جابجایی USB فلش که به معنای یک ویندوز همیشه همراه است، شاید منجر به آن شود که نصب ویندوز از روی CD برای همیشه به فراموشی سپرده شود!

از سوی دیگر در حال حاضر با گسترده تر شدن حضور لپ تاپ هایی که به دلیل کم کردن وزن، از درایو اپتیکال محروم هستند، گزینه دیگری پیش پای کاربران برای نصب سیستم عامل، جز از راه استفاده از USB باقی نمی گذارد: